Fijn dat je naast me komt zitten!
Ik ben Ilse en houd van pen en papier.

Tekenpapier, schetsboeken, schriftjes, kaarten, zijdepapier, verfrommeld en gerecycleerd papier. Blanco. Zodat ik het kan vullen. Wit is mijn favoriete kleur omdat het alle kleuren kan worden die ik maar wil. En qua geuren ruiken de bladzijden van een nieuw boek het lekkerst.

Ik schrijf en teken met vulpen, potlood, houtskool, stift, inkt, verf. Schrijven doe ik al heel lang. Ik heb hopen schriftjes, schetsboeken, bullet journals. Er staat nog geen letter in. De bladzijden zijn leeg.

Uit tijdsnood schreef ik in mijn hoofd. Tot de letters zo’n onrust creĆ«erden dat ze er langs mijn mond uit vluchtten en een slagveld veroorzaakten.
Uit tijdsnood nam ik foto’s met mijn smartphone. Ik keek zo door die lens dat de wereld rechthoekig werd.

Ik hielp mezelf en mijn gezin uit de (tijds)nood door een bewuste keuze te maken. Stoppen met werken. Die keuze had niets te maken met een slechte werkervaring of burn-out. Eigenlijk was mijn keuze helemaal niet werkgerelateerd. Mijn werk was het enige waar ik een punt achter kon zetten om het leven terug te kunnen beleven en niet meer te overleven.

Nu ik uit de nood ben heb ik tijd om mijn geschreven gedachten en wat ik zie met je te delen. Pen en papier rijmen echter niet met de digitale wereld. Maar er is plaats voor woorden en beelden. Voor verhalen, schone dingen, geluiden, interessante bedenkingen, gesprekken,…
Ik sprokkel ze op deze blog en hoop jou hiermee te kunnen inspireren. Om bewust te kijken, te horen, te voelen, te denken. En uiteindelijk bewust te leven.